| Adnan's profileADNAN adlı kullanıcının ...BlogNetwork |  Tools  Help |
ADNAN adlı kullanıcının alanı |
||||||||||||||||||||
|
|
October 18 Merhaba Kader'im
Merhaba Kader'im..
Merhaba Güz Hazanının Hüzünlü Yanı..
Merhaba yüzbinlerce kelimenin tamamını tek bir kelime ile silebilecek kadar güçlü manalı kelime.. Bilemezsin sana duyduğum özlemin nasıl da bir gecenin doruk noktasında ızdıraba dönüştügünü ve bilecegini zannetmiyorum sana olan hasretin ölüm sebebim olacagını ve zannediyorum ki bilirsin ölmememin nedeninin bir gün gözlerine bakabilme umudu olduğunu...
An kalbime saplıyor paslı hanceri ve benim ellerim hiç titremediği kadar titriyor.
Ben seni özlüyorum. Gözümün önünde bilmediğim hayalin. Bir rüzgar esiyor, dünya yerinden oynuyor, bir fırtına, bir kıyamet almış başını gidiyor. Umrumda mı sanki yeryüzü ? Hayalin karşımda. Asilce bana bakmakta. Başın dik alnın ak.. Ve azraile bile inat gülümsüyorsun.. Oysa ben üşüyorum, ellerim titriyor.. Ağaçlar filizleniyor. Mevsimler evrime uğruyor. Bir yangının tam ortasındayım, elimde tuttuğum yüregim bir kor ve erimekte, oysa ben sana uzatmak istemiştim...
Sen huzursun. Dünyamsın. Olabilecegin herşeysin.
Bütün kaleleri fethettin, piyonlar düştü, muhafızlar esir, şah mat oldu... Ellerim ensemde kenetli,nefes dahi almıyorum. Öl desen ölürüm.. Sen herşeyden önce ve herşeyden sonra ve şimdi ve sonsuza dek Kader'imsin...
Sen... Sen... Sen herşeysin...
Sen Umutların Filizlendiği Bozkırların sahibisin.. Fermansın. Hükümsün. Hükümdarsın. Herşeysin.
Kainatta ki bütün canlıların mutlulugunu kıskanacak mutluluklara sahip olman dileği ile
September 09 SEN SEN VE SADECE SENBazen ansizin bir gariplik sariyor yüregimi, seni yüregimdeki yalnızlıga oturtuyorum ve bir kürek mahkümu gibi caresiz oturup bu satırları o sevdalı gözlere yazıyorum. Kacısın yeter kalbimden, uzat ellerini, ben yalnız SENİ İSTİYORUM September 04 Yarim Kalmis Askima
Bana Seni Yazdiran Yarim Kalmisligindir.....
Bu gece yoklugunun dökümünü yasiyorum. Aylar önce sensizlige yazdigim. Siiri okudum, bir de dün gece yazdigimi... Hiç fark yok...
Neden azalmiyorsun bende? Neden gidisin dün gibi? Neden sana yazdigim her yazi, hep ayni yerde tikaniyor?
Ben bugüne kadar kimseyi yoklugunda bu kadar önemsemedim... Kimseyi yoklugunda bu kadar özlemedim... ve suna emin ol; hiç kimse, sen yok'ken bu kadar sevilmedi... Benim karsima 'ask' diye bu sonucu çikaran, yarim kalmis'liktan baska bir sey degil, bunun farkindayim.. Ama iyi ama kötü, bitmeli her hikaye! Sen bitmedin. Bitmeyensin..
Ayriligin adini koyamadik sevgilim. Iste bu yüzden kopamadik birbirimizden bir türlü.. Ben yarim kalan ve adi konmayan hiç birseyi unutmam... unutamam..... içimde sizisi kalir. Ya hersey yasanacagi yere kadar yasanip sona ermeli ya da ayrilik sözkonusu oldugunda bir daha kimsenin çiti çikmamali! Biz bunu basaramadik, ayrilamadik! Sen yasanip da bitseydin eger hatirima gelmezdin. Seni bu kadar yazilasi yapan, yarim kalmisligindir.. O gecenin sabahinda, ayriligin aklina nerden geldigini biliyorum... Anlamistin benim soyut' a tutkun oldugumu... O yüzden gittin kimbilir... Sevilmek için, güzel hatirlanmak için, kayiplara karismayi tercih ettin... Hakliydin belki de... Olagan hiç birseyi sevemedim ben hayatim boyunca..... Herkesin, her an yasadigi hiç birseyi benimsemedim... Ben yasadigim hiçbir aski hayatin akisina birakmadim. Bunu yapanlar her zaman kaybeder...
Zaman denilen kavram düsmanidir askin... eger ortada ask denen bir sey varsa, ne yapip edip zamani durdurmali. Biz bunu basaramadik.... oysa bu o kadar zor bir sey degildi sevgili... Farkli bir dokunus, agizdan çikan ve bugüne kadar kullanilmamis bir söz yeterdi zamani durdurmaya..... Ben, asktan söz açildiginda zamani durduramayan kimseyi sevemedim... Ondandir belki de varliginda sevemedigim insanlari, yoklugunda düslemek.... Belki de onandir, yanindayken yüreginin gurbetine düstügüm bir sevgiliyi, silasinda özlemek..
Yoklugun hiç de adil degil... beni yok ediyor, seni var ediyor sevdigim.. Evet seviyorum seni varligina ragmen! Üç mevsim degisti bu sehirde ama ben varliginla - yoklugunun tezatini çözemedim... Seni yasamak istemiyorum! .... öyle bir sen yarattim ki sen yokken, yasanildigi an yitirir anlamini.. Sen yokken yarattigim sen, yasakladi sana dokunmami...
Sana düsman bir sen var içimde.... Seni senle savastiriyorum, olan bana oluyor... Tam olarak hatirlamiyorum ama uzun zaman önce bir yerden duymustum bu sözü, 'HANi RUHLARIMIZ ÖPÜSÜR YA? BASKASINDAYKEN AGZIMIZ...' Su an varliginla yoklugunun tezatini bu sekilde tanimliyorum, seni senle savastirirken maglup olan yüregime... Birkaç ay geçtikten sonra, daha anlasilir bir tanim bulabilirim elbet, ama simdi gerçek olan bu; RUHLARIMIZ ÖPÜSÜYOR SEVGiLiM...
Gidisin beni yaralamadi, aksine daha bir sevilir hale geldin... Varligindaki seni, yoklugundaki sen kadar sevemezdim... 'Keske sen yanimda olsaydin, keske bir seyler yapip da seninle zamani durdursaydik' diye hayiflanmiyorum artik..... Her ne kadar adi konmasa da bir kopusun, her ne kadar vazgeçmeyi beceremesek de, ayrilik ihtiyaçtandi bu hikayede.... Yazik! Son sözü zaman söyleyecek... Yazik!
Bu sefer hayatin acimasiz akisina biraktik aski... Ben senden kalan ayriliga bile yas tutamiyorum adam gibi! Bunu engelleyen senin varligin.. Ben bunca zaman yoklugundaki senle hayati paylassaydim ve böyle bir senle ayriligi yasasaydim, hiçbir siir kolay kolay hayata döndüremezdi beni... iste bu kadar güzeldir senin yoklugun... iste bu kadar ayriligina üzülmemi engelliyor varligin.....
VARLIGININ CANI CEHENNEME, YOKLUGUNU ALMA BARi BENDEN
|
|||||||||||||||||||
|
|
